گوناگون
دوست داشتن کسی که سزاوار دوستی نیست، اسراف در محبت است. اگر میخواهی همیشه آرام باشی، دلگیریهایت را روی ماسه و شادیهای خود را بر روی سنگ مرمر بنویس. اگر کسی را دوست داری که تو را دوست ندارد، سعی نکن از او متنفر شوی، بلکه سعی کن او را فراموش کنی .
مانع
در زمانهای قدیم پادشاهی تخته سنگی را در وسط جاده قرار داد و برای اینکه عکس العمل مردم را ببیند خودش را جایی مخفی کرد بعضی از بازرگانان و ندیمان ثروتمند پادشاه بی تفاوت از کنار تخته سنگ می گذشتند.
بسیاری هم غرولند می کردند که این چه شهری است که نظم ندارد حاکم این شهر عجب بی عرضه ای است و .... با وجود این هیچ کس تخته سنگ را از وسط راه بر نمی داشت.
نزدیک غروب یک روستایی که پشتش بارمیوه و سبزیجات بود نزدیک سنگ شد. بارهایش را زمین گذاشت و با هر زحمتی بود تخته سنگ را از وسط جاده بر داشت و آن را کناری قرار داد ناگهان کیسه ای را دید که وسط جاده و زیر تخته سنگ قرار داده شده بود کیسه را باز کرد و داخل آن سکه های طلا و یک یادداشت پیدا کرد
پادشاه در آن یادداشت نوشته بود:
"هر سد و مانعی می تواند یک شانس برای تغییر زندگی انسان باشد"
آفاق
تا حالا به کلمه آفاق فکر کردی؟
آفاق یعنی افق ها
در هر قسمت از زمین که وایسی دو افق وجود داره !
ما بی نهایت افق داریم
آفاق یعنی افق ها
در هر قسمت از زمین که وایسی دو افق وجود داره !
ما بی نهایت افق داریم
منظور بی نهایت بودن افق هاست
حالا این رو ربطش بده به ادم ها
یعنی هر کسی می تونه یک جور باشه
هر کسی می تونه از یک نقطه زمین در باره هر موضوعی که فکرش رو بکنی یه جور فکر کنه می بینی چقدر تنوع وجود داره ؟
با این دید به اطرافت نگاه کن
یک نگاه دوباره . از اول نگاه کن . به هر کسی می تونی حق بدی که اون جوری که هست باشه چون غیر اون بلد نیست
غیر اون یاد نگرفته
وقتی از این دید نگاه کنی دو تا نتیجه می گیری :
1- بقیه هر جوری می تونن باشن و هر جوری که بخوان فکر کنند پس مختارند که ازاد باشن تو نباید تغییرشون بدی
2- می فهمی خودت مختاری
هر باوری و هر فکری رو انتخاب کنی چون در جایی که همه مثل هم می اندیشند در واقع کسی نمی اندیشد.
دقت کردی توی خانواده ها
هر جوری مادر بزرگها فکر می کنن به طور صد در صد غیر ارادی همه هم همین جوری رفتار می کنند .
هر جوری مادر بزرگها فکر می کنن به طور صد در صد غیر ارادی همه هم همین جوری رفتار می کنند .
دقت کن
به خانواده پدرت و خانواده مادرت!
اگر مادر بزرگت زن مهربونی بوده همه مهربونی بلدند . همه روابط سالمی با هم دارن و گرنه نه که ...
تو مختاری . در مورد همه چیز . در مورد زندگی . افکارت . انتخاب همنشین هات . تو هزار راه نرفته داری . هر وقت کسل شدی به کلمه آفاق فکر کن و بدون که تو صد در صد مختاری . تفاوت خودت را با دیگران باور کن .
لا اکراه فی الدین . قد تبین رشد من الغی
انسان هایی با مغزهای کوچک و قلب های بزرگ خوشبخت ترند از انسان هایی با مغزهای بزرگ و قلب های کوچیک .
زندگی به من یاد داد که چه جوری فکر کنم ولی فکر کردن به من یاد نداد که چه جوری زندگی کنم!
هدف
برای آنکه به هدفی برسیم دو راه وجود دارد:
اول: اینکه با شرطی کردن طرف مقابل هر دو به هدف برسیم. که البته شاید به ظاهر بتوان گفت که چیزی را بدست آورده ایم اما دیگر آن ارزش و اهمیت اولیه را ندارد.
دومی: راه ایجاد یک فضای مناسب و خاص است که شخص در آن احساس آزادی کند.
ما دری را جلوی او باز میکنیم که او میتواند از قفس خود ساخته یا جامعه ساخته به یک باغ وسیع پای نهد. وظیفه ما فقط باز کردن در است ولی پس از باز شدن در باید فقط نظاره گر بود. تا زمانی که پرنده بخواهد در قفس بماند از ما کاری ساخته نیست. شاید بخواهد در غیاب ما پرواز کند شاید اصلا نتواند از قفس بیرون بیاید.
مهم این است که ما کار خود را انجام داده ایم و از الان دیگر باید نظاره گر باشیم. او باید خودش را آماده پرواز کند. بگذاریم با تمام وجود به پرواز درآید بگذاریم با چشمان بسته و با دل پرواز کند. بگذاریم تمام باغ هستی را با تمام وجود به پرواز درآید.
Saboor 
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۸۶/۰۶/۱۱ ساعت ۱۰ ق.ظ توسط ف.ناظم صفاری
|
من این گرفتاریها را واسه تو نمی زارم که آرزوی مردن کنی. این اتفاقات واست پیش میاد که٬ «منو صدا کنی.» 
واسه اینه که ادب بشی. بزرگ بشی. از کالبد دور بشی. به روح نزدیک بشی. واسه اینه که فکر کنی. ببینی چرا تو را اینطوری تربیت می کنم. چرا اینو برات پیش میارم. 
واسه اینه که به هدف من واسه اومدنت نزدیک بشی و به اون هدف برسی. بنده من٬ من تو را آزاد آفریدم٬ حتی تو را اسیر خودم و محبت خودم نکردم. «خودتو اسیر نکن٬ آزاد باش٬ رها باش٬ بال داشته باش٬ درس بگیر٬ بیاموز.» خستگی تازه اول راهه. «وقتی نمی کشی تازه مسئولیت تو شروع شده.» یعنی از این لحظه باید خودت بسازی و بیاموزی. مطمئن باش من تو را نمی برم. چون هنوز نیاموختی. چون هنوز یاد نگرفتی. هنوز ندونستی. پس بنده من دوباره اینو نگو. منو می ترسونی. من دوست دارم خیلی! 
باهات کار دارم٬ پس الآن وقت اینه که تو خودت یه کاری بکنی. «از زیر بار توانایی هایی که بهت دادن فرار نکن.» بنده من نوبت توست. من منتظرم تا نوبت تو بشه. تا حرکت بعدی را بکنم. حرکت خوبی بکن. رو به آزادی٬ رو به بزرگی روح٬ بنده من...؟! بنده من٬ باشه؟! 
